BEYOND THE APSARA
Πέρα από την Αψάρα: Οι Άλλοι Χοροί σε μια Παράσταση στη Σιέμ Ριπ
Το κομμάτι της Αψάρα είναι το πιο γνωστό, αλλά οι παραστάσεις με δείπνο στη Σιέμ Ριπ μπορούν να περιλαμβάνουν και δικούς τους λαϊκούς χορούς — τι άλλο περιλαμβάνεται συνήθως στο πρόγραμμα, και γιατί.
Δείτε εισιτήρια για δείπνο με χορό Αψάρα στο GetYourGuide ↗Η Αψάρα ανοίγει, δεν γεμίζει τη βραδιά
Ένα τυπικό πρόγραμμα δείπνου και χορού στη Σιέμ Ριπ μπορεί να περιλαμβάνει πέντε ξεχωριστά μέρη σε περίπου μία ώρα, και ο χορός Αψάρα είναι το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι, αλλά μόνο ένα μέρος μιας ευρύτερης επισκόπησης των παραστατικών τεχνών των Χμερ που συνδυάζει κλασικό αυλικό χορό με τοπικές λαϊκές παραδόσεις. Τα προγράμματα ποικίλλουν ανά χώρο και αλλάζουν με τον χρόνο, οπότε αξίζει να αντιμετωπίζετε οποιαδήποτε συγκεκριμένη σύνθεση ως ενδεικτική παρά σταθερή, αλλά η γενική δομή — ένα κλασικό εναρκτήριο κομμάτι, αρκετά λαϊκά ή αφηγηματικά μετά από αυτό — είναι αρκετά συνεπής στα θέατρα δείπνου της Σιέμ Ριπ.
Σκηνές από το Reamker
Ορισμένα προγράμματα περιλαμβάνουν ένα σύντομο απόσπασμα από το Reamker, τη διήγηση των Χμερ του ινδουιστικού έπους Ραμαγιάνα και, μαζί με την Αψάρα, ένα από τα σημαντικότερα αφηγηματικά έργα του κλασικού χορού των Χμερ. Αυτά τα αποσπάσματα αντλούν συνήθως από τον στρατό των πιθήκων της ιστορίας — εξ ου και ο τύπος χαρακτήρα Sva, ή πίθηκος, που ιστορικά χορευόταν από άνδρες στο πλαίσιο αλλαγής ρόλων στα μέσα του 20ού αιώνα — και δίνουν στο κοινό μιας παράστασης με δείπνο μια γεύση από την αφηγηματική πλευρά του χοροδράματος των Χμερ, με γίγαντες Yeak με μάσκες και ονομαστούς χαρακτήρες, διακριτό από το άφωνο, καθαρά χειρονομιακό κομμάτι της Αψάρα που συνήθως ανοίγει τη βραδιά.
Τα λαϊκά χορευτικά ιντερμέδια
Παράλληλα με τα κλασικά κομμάτια, τα περισσότερα προγράμματα συνυφαίνουν πιο ανάλαφρους λαϊκούς χορούς που αντιπροσωπεύουν την αγροτική ζωή της Καμπότζης — έναν χορό ψαρέματος που μιμείται τον ρυθμό του πετάγματος και του τραβήγματος των διχτυών, έναν χορό καρύδας χτισμένο γύρω από το ρυθμικό χτύπημα μισών κελυφών, και μερικές φορές έναν χορό παγωνιού με θέμα την ερωτοτροπία, εμπνευσμένο από την επίδειξη του πουλιού. Σε αντίθεση με το κλασικό ρεπερτόριο, οι λαϊκοί χοροί δεν περιορίστηκαν ποτέ στη βασιλική αυλή — αναπτύχθηκαν σε χωριά σε όλη τη χώρα και παρουσιάζονταν σε γιορτές συγκομιδής και κοινοτικές εκδηλώσεις. Αυτά τα κομμάτια είναι ταχύτερα, πιο παιχνιδιάρικα και πιο έντονα αφηγηματικά από το αργό, τυπικό κομμάτι Apsara, και περιλαμβάνονται εν μέρει για να δείξουν στους επισκέπτες ότι οι παραστατικές τέχνες των Χμερ εκτείνονται πολύ πέρα από την παράδοση του παλατιού, στη περιφερειακή και καθημερινή ζωή.
Το κοστούμι και η μουσική σηματοδοτούν τη μετάβαση
Συνήθως μπορείτε να ξεχωρίσετε ένα λαϊκό κομμάτι από ένα κλασικό με μια ματιά — τα λαϊκά κοστούμια προτιμούν φωτεινά, μονόχρωμα καθημερινά ενδύματα αντί για το χρυσό μπροκάρ και το πολυεπίπεδο κάλυμμα κεφαλής της κλασικής φόρμας, και τα πόδια, τα χέρια και τα πρόσωπα των χορευτών τείνουν να κινούνται πιο ελεύθερα, χωρίς τις σταθερές, κωδικοποιημένες θέσεις του κλασικού λεξιλογίου. Και η συνοδευτική μουσική αλλάζει, κινούμενη με πιο γρήγορο, πιο ρυθμικό τέμπο από τη μεγαλοπρεπή συνοδεία του συνόλου pinpeat για την Apsara. Αυτή η αντίθεση είναι σκόπιμος προγραμματισμός: η εναλλαγή ενός αργού, τυπικού κλασικού κομματιού με ταχύτερα λαϊκά νούμερα κρατά το κοινό ενός δείπνου-παράστασης engaged για μερικές ώρες αντί να διατηρεί ένα μόνο ύφος καθ' όλη τη διάρκεια.
Γιατί η μίξη είναι το νόημα
Ο συνδυασμός της Apsara με λαϊκά κομμάτια δεν είναι γέμισμα — αντανακλά το γνήσιο εύρος των παραστατικών τεχνών των Χμερ, από μια παράδοση αυλής συνδεδεμένη με τα ανάγλυφα των ναών του Angkor έως χορούς που ανήκουν σε συνηθισμένες αγροτικές κοινότητες και όχι σε βασιλικό οίκο. Και οι δύο κατευθύνσεις επηρεάστηκαν από τις αναταραχές της δεκαετίας του 1970, και και οι δύο έπρεπε να ξαναχτιστούν μετά από ό,τι μπορούσαν ακόμη να θυμούνται οι ερμηνευτές και οι δάσκαλοι. Βλέποντας και τις δύο σε ένα βράδυ, αποκτάτε μια πληρέστερη, πιο ολοκληρωμένη εικόνα του καμποτζιανού χορού από ό,τι θα μπορούσε μόνο το κομμάτι Apsara, ακόμη κι αν είναι ο χορός Apsara που δίνει στο βράδυ το όνομά του.