ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΨΑΡΕΣ
Πέρα από την Apsara: Οι άλλοι χοροί σε μια παράσταση στο Σιεμ Ριπ
Το κομμάτι με τις Αψάρες συνήθως ανοίγει τη βραδιά, αλλά τα δείπνα-παραστάσεις του Σιέμ Ριπ συνεχίζονται με δικούς τους λαϊκούς χορούς — τι άλλο περιλαμβάνει συνήθως το πρόγραμμα και γιατί.
Δείτε εισιτήρια για δείπνο με χορό Αψάρα στο GetYourGuide ↗Η Apsara ανοίγει, δεν γεμίζει τη νύχτα
Ένα τυπικό πρόγραμμα δείπνου με χορό στο Σιέμ Ριπ διαρκεί συνήθως τέσσερα έως πέντε ξεχωριστά μέρη μέσα σε δύο ώρες, και ο χορός Άψαρα είναι συνήθως μόνο το εναρκτήριο κομμάτι — το πιο αναγνωρίσιμο, αλλά μόνο ένα μέρος μιας ευρύτερης παρουσίασης της χμερικής τέχνης που συνδυάζει τον κλασικό αυλικό χορό με περιφερειακές λαϊκές παραδόσεις. Τα προγράμματα διαφέρουν ανάλογα με τον χώρο και αλλάζουν με τον καιρό, γι' αυτό αξίζει να θεωρείτε κάθε συγκεκριμένη σύνθεση ενδεικτική και όχι σταθερή, αλλά η συνολική δομή — ένα κλασικό εναρκτήριο, αρκετά λαϊκά ή αφηγηματικά κομμάτια στη συνέχεια — είναι αρκετά σταθερή στα δειπνοθέατρα του Σιέμ Ριπ.
Σκηνές από το Ρεάμκερ
Ορισμένα προγράμματα περιλαμβάνουν ένα σύντομο απόσπασμα από το Ρεάμκερ, την εκδοχή των Χμερ του ινδουιστικού έπους Ραμαγιάνα, το οποίο —μαζί με το Άψαρα— αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αφηγηματικά έργα του κλασικού χορού των Χμερ. Τα αποσπάσματα αυτά αντλούν συνήθως από τον στρατό των πιθήκων της ιστορίας — εξ ου και ο τύπος χαρακτήρα Σβα, δηλαδή ο πίθηκος, που ιστορικά χορευόταν από άνδρες, έπειτα από αλλαγή ρόλου στα μέσα του 20ού αιώνα — και χαρίζουν στο κοινό μιας βραδιάς με δείπνο μια γεύση από την αφηγηματική πλευρά του χοροδράματος των Χμερ, με τους μασκοφόρους γίγαντες Γεάκ και επώνυμους χαρακτήρες, σε αντιδιαστολή με το άφωνο, καθαρά εκφραστικό κομμάτι του Άψαρα που συνήθως ανοίγει τη βραδιά.
Τα διαλείμματα με παραδοσιακούς χορούς
Πλάι στα κλασικά κομμάτια, τα περισσότερα προγράμματα εντάσσουν και ελαφρότερους λαϊκούς χορούς που αποτυπώνουν την αγροτική ζωή της Καμπότζης — ένας χορός του ψαρέματος που μιμείται τον ρυθμό της ρίψης και της ανάσυρσης των διχτυών, ένας χορός της καρύδας που χτίζεται γύρω από τον ρυθμικό χτύπο των μισών κελυφών, και μερικές φορές ένας χορός του παγωνιού με θέμα την ερωτοτροπία, εμπνευσμένος από την επίδειξη του πουλιού. Σε αντίθεση με το κλασικό ρεπερτόριο, οι λαϊκοί χοροί δεν περιορίστηκαν ποτέ στη βασιλική αυλή — αναπτύχθηκαν σε χωριά σε όλη τη χώρα και εκτελούνταν σε γιορτές συγκομιδής και κοινοτικούς εορτασμούς. Αυτά τα κομμάτια είναι πιο γρήγορα, πιο παιχνιδιάρικα και πιο άμεσα αφηγηματικά από τον αργό και επίσημο χορό των Αψαρών, και περιλαμβάνονται εν μέρει για να δείξουν στους επισκέπτες ότι οι παραστατικές τέχνες των Χμερ εκτείνονται πολύ πέρα από την παράδοση των ανακτόρων, φτάνοντας στην περιφερειακή και την καθημερινή ζωή.
Η φορεσιά και η μουσική σηματοδοτούν την αλλαγή.
Συνήθως μπορεί κανείς να ξεχωρίσει με μια ματιά ένα λαϊκό κομμάτι από ένα κλασικό — οι λαϊκές φορεσιές προτιμούν τα φωτεινά, μονόχρωμα καθημερινά ρούχα, σε αντίθεση με το χρυσό μπροκάρ και την πολυεπίπεδη κόμμωση της κλασικής φόρμας, ενώ τα πόδια, τα χέρια και τα πρόσωπα των χορευτών κινούνται πιο ελεύθερα, χωρίς τις σταθερές, κωδικοποιημένες θέσεις του κλασικού λεξιλογίου. Η συνοδευτική μουσική αλλάζει επίσης, κινούμενη σε πιο γρήγορο, πιο ρυθμικό τέμπο από τη μεγαλοπρεπή συνοδεία του συνόλου pinpeat στην Apsara. Αυτή η αντίθεση είναι σκόπιμος προγραμματισμός: η εναλλαγή ενός αργού, επίσημου κλασικού κομματιού με πιο γρήγορα λαϊκά νούμερα κρατά το κοινό ενός δείπνου-θεάματος αφοσιωμένο για δύο ώρες, αντί να διατηρεί ένα ενιαίο ύφος σε όλη τη διάρκεια.
Γι' αυτό ακριβώς έχει σημασία ο συνδυασμός.
Η σύζευξη του χορού των Αψάρων με λαϊκά κομμάτια δεν είναι απλώς συμπλήρωση προγράμματος — αντανακλά το γνήσιο εύρος της χμερικής παραστατικής τέχνης, από μια αυλική παράδοση συνδεδεμένη με τα γλυπτά των ναών του Άνγκορ μέχρι χορούς που ανήκουν σε αγροτικές κοινότητες και όχι σε βασιλική αυλή. Και οι δύο αυτές κατευθύνσεις επηρεάστηκαν από τις αναταραχές της δεκαετίας του 1970, και και οι δύο χρειάστηκε να ανοικοδομηθούν εκ των υστέρων με βάση όσα μπορούσαν ακόμη να θυμηθούν οι ερμηνευτές και οι δάσκαλοι. Το να δει κανείς και τα δύο σε μία βραδιά δίνει μια πληρέστερη και πιο ειλικρινή εικόνα του καμποτζιανού χορού από ό,τι θα μπορούσε μόνο το κομμάτι των Αψάρων, ακόμη κι αν είναι ο χορός των Αψάρων αυτός που δίνει το όνομά του στη βραδιά και συνήθως ανοίγει την παράσταση.
Ακόμα αποφασίζετε ποια βραδιά σας βολεύει;
Αφήστε το email σας και περίπου πότε θα είστε στο Σιέμ Ριπ — θα σας στείλουμε μια σύντομη παρουσίαση για το τι περιλαμβάνει μια βραδιά με χορό Αψάρα και πώς να κάνετε κράτηση.